Önce şehitler, şimdide deprem ...Acılarla sınanıyoruz...Rabbim bu milletin yar ve yardımcısı olsun...İçim yanıyor...

Haberleri izlemek ve sadece izlemek bile yetiyor....Hava soğuk önümüz kış....

Dualar müşterek ve hep aynı ...Rabbim geride kalanlara sabır versin gidenlerin hepsi zaten ŞEHİT.............

Geçen hafta cumartesi günüden beri midemdeki o garip taş yutmuşum hissi bir türlü geçmedi.....Aslında ona taş yutmuşluk denmez kazık yemişlik denir ama neyse......
Güven nasıl bir duygudur .......Güven bir elmaysa kuşku da onun kurdu mudur?
Kurtlar sardı her yanımı...Söylediği yaptığı herşeyde mana arar oldum....
Yokmuş gibi duran ama var olanı kelimelere döktüm... Masum duran küçük haraketlerini birleştirdim kendi bile çıkan tablodan ürktü..........
Şimdi biraz utangaç, biraz suçlu, biraz mahçup...............Yok bi şey dese de biliyor ne kadar iyi bildiğimi......Farkında olduğumu...........

Bense ..........
Bir ben bilmiyorum işin içinden nasıl çıkacağımı.............

KATKATTAT ECRİNLİ HAYAT DEVAM EDİYOR.......

Dün Zühracım söyledi blogların açık olduğunu bu sabah bi bakayım dedim.....Yaşasın geri dönmüş....Baktımda bir yıl olmuş yazı yazmayalı....
Neler oldu neler bu bir yıl için anlat anlat bitmez...Hatta geçen bir yılı anlatmam iki yılımı alabilir...Allahıma çok şükür olan bitenlerin büyük kısmı hep güzel şeylerdi....Hayatımdaki  yıldızlardan biri daha erkenden kaydı Dayımın  kaybı kadar üzen bir kayıp YUNUS Abim.......Hayat..........

Zor çok zor bir yıldı ama sonu güzel oldu:)))))

 

Artık çabuk yorulan siyonoz yüzünden dudakları parmakları mor olan bir ciciş değil pespembecik bir panpişim var....Kocaman bi  açık kalp ameliyatı atlattık..........Daha ne deyim

Sonrası düğün dernek.... hergün bayram.....hergün pazar........

Bitti mi Bitmedi.... Dahası da var...
Yeğen bekliyorum.....12 yıl aradan sonra tekrar hala oluyorum.....Yazarken bile gözlerim sulanıyo......Biz bu resimde 6 kişiyiz...

Öyle bir yıldı işte..........Zordu ama sonuçlar hep mutlu edici ....

Ordan Burdan....

Kat kat tat Ecrin'im artık istediği cümleyi kurup, çoğu zaman benden çok daha iyi duygularını ifade ediyor artık:))

"Ben yemek yemek istemiyorum anne.."

"Ben süt içmek istiyorum..."

"Kidolu süttttttttt......."

"Uykum yok..."

"Uyumak istemiyorum anne..."

"Bu benim için mi ????" ve hatta "bu benim için..."

"Hıhıhı  bunu beğendim..."

"Miki miki (Mickey Mouse) seyretcemmm"

"Çukcuk (çikolata) istiyorum..."

"Anne seni sebiyorum (seviyorum)..." (bu benim en sevdiğim cümle)

Dün akşam işten çıktıktan sonra her akşam olduğu gibi cicişi babaneden aldım. Arabayla eve dönerken "ananenin kiliması (klima)  var" dedi...

Ananeye en son ağustosun başında gittik. Evdeki oyuncakları ya da başka herhangi bir şey değilde klimayı hatırlaması benim için tuhaftı doğrusu ...

Kırmızı ışıkta durduğumuz sırada arkama dönüp, hatırladığı şeyin gerçekten klima olup olmadığından emin olmak için "ananenin kliması ne yapıyodu ?" diye sorduğumda

PÜF PÜF.. dedi

Ben onunla ilgili hiç bir şeyi ıskalamamaya çalışırken, ona bildiği her şeyi kendimin öğrettiğini sanırken

  o

 benden habersiz neler nelerin farkında..

Eve Gidene Kadar Kendime, Kendi Kendime Güldüm:) .....

Taşındık...

Benim bir bloğum vardı dimi :)) önceleri adres belli olsun diye oluşturduğum...çok düzenli yazı yazamasam da yinede yazmaktan keyif aldığım ...

Aslında daha çok  izleyerek kendimce dost edindiğim blog arkadaşlarımın vardı ...Aslında hala varlar da sadece son zamanlarda azcık ihmale uğradılar tabi varlığımdan haberdar olmadıkları gibi yokluğumu da hissedemediler...

Ben hissettim onları ihmal ettiğimi aniden okuma ihtiyacı hissettim  ... tuhaf bir durum bu bana göre :)

 Kısaca neler yapmışlar ayrıntılı okuyamasam da başlıklarını göz attım çoğunun.....
 Anlaşılan herkeste herşey yolunda.. Çoluk çocuk ev dam herkeste yerinde:))

Peki ben ne mi yaptım görüşmeyeli hayatımın ara başlıkları,
Ev sattık Ev aradık Bulduk Satın Aldık...Dediklerimin hepsi hiç aklımızda ve fikrimizde yokken bir hafta içinde oldu....

Sonraaaaa...En korkunç dönem başladı evi toplama...Aslında zevkli bir çünkü gereksiz ne varsa hepsini atıyosun :))) Ama 2,5 yaşında bir kız çocuğuyla ev toplamak ...yorumsuz:))))))))))

Daha sonra....Daha korkunç bir dönem olan taşınma  ve yerleşme dönemi... Aslında zevkli bir çünkü gereksiz ne varsa hepsini atıyosun :))) Ama 2,5 yaşında bir kız çocuğuyla taşınmak ve ev yerleştirmek ise ...yorumsuz:)))))))))) 






Tarkan gibi heyyyy heyyyyy hey gidi günler hey diyorum..
Çok uzatmadan baymadan sıkmadan diyorum ki..
YENİ EVE YERLEŞTİK ARZU EDENİ BEKLİYORUM..

2 Yıl 2 Ay 2 Hafta 2 Gün.....

Güzel bir gün... Güzel olması için çok önemli bir sebep yoktu aslında beş dk. öncesine kadar. Yani herhangi bir gündü demem o ki...Beş dk. önce günü güzel kılan ne mi oldu ?...
Aylardır girmediğim bloğuma arkadaş zorlamasıyla girdim...Sonra fark ettim ki katkatta ECRİN'im tam 2 yıl 2 ay 2 hafta 2 günlük oluvermiş....İkilerin günü:))))

Zaman dediğin şey ne kadar hızlı geçip gitmekte ..

31 Mayıs....

31 Mayıs...

Ne güzel bir gün..

Ilık bahar günlerinin sonu, sıcak yaz günlerinin başlangıcı...

Ve sen küçüğüm bugün hala hayatta olsaydın 14 yaşında bir delikanlı olacaktın ...

Kim bilir ne yakışıklı bir delikanlı olurdun..Muhtemelen bir kız arkadaşında olurdu..Kesinlikle fanatik genç bir Fener Bahçeli olurdun. Bu günlerde Fener Bahçenin kaçan şampiyonlukla ilgili tüm geyiklerine kulak tıkar, seninle dalga geçmeye kalkan Galatasaraylılara gereken cevapları veriyor olurdun...Baba oğul maçlara giderdiniz ve sen hayatta olmuş olsaydın küçüğüm şampiyon olmadığımız bu son maçada kesin gitmiş olurdun....

Belki baban gibi denizci olmaya karar vermiş, şimdiden gemilerle ilgili pek çok şeyi biliyor olurdun, belkide en büyük ilgin müzik grupları, ağır metal parçalar olurdu...

Kimbilir....

Bildiğim tek bir şey var ki benim küçük abim..İlgin, alakan her ne ile ilgili olursa olsun biz kesinlikle seninle gurur duyuyor olurduk...

Şimdiyse senden bize kalan yarım kalmış sözcüklerin, bir çanta dolusu küçük şortların, terliklerin, küçük ama büyük adam kıyafetlerin, bir albüm dolusu bakmaya bile kıyamadığımız resimlerin....

17 Ağustos aldı seni bizden.. 

O fay hattı yalnızca Gölcükten değil bizim yüreğimizin içinden de geçti.....

Benim küçük abim...Canımın canı..ATAKANIM..

Halasının balı...

Seni Hiç Unutmadık...